przemoc w rodzinie, niebieska karta

Jak założyć niebieską kartę? Procedura krok po kroku

Kategoria: Przestępstwa i bezpieczeństwo

Niebieską Kartę zakłada funkcjonariusz Policji lub pracownik Ośrodka Pomocy Społecznej, na wniosek osoby doświadczającej przemocy albo kogoś z zewnątrz. Może ją założyć także Ośrodek Kryzysowy. Procedura ma dwie części: A, czyli obserwację rodziny i plan pomocy, oraz B, będącą pisemnym opisem całej sytuacji.

Co to jest niebieska karta?

Niebieska Karta to dokument, który wypełnia funkcjonariusz Policji lub pracownik Ośrodka Pomocy Społecznej. Dzieje się to na wniosek osoby doświadczającej przemocy albo kogoś z zewnątrz. Kartę może założyć również Ośrodek Kryzysowy. Niebieska Karta jest de facto udokumentowaniem aktów krzywdzenia w rodzinie (spisaniem tego, co się wydarzyło), a następnie służby oceniają skalę zagrożenia.

Samo założenie Niebieskiej Karty nie skutkuje pozbawieniem wolności sprawcy. Rodzina jest jednak silniej monitorowana przez służby i może liczyć na szybszą interwencję. Niebieskiej Karty nie musi zakładać osoba, która jest ofiarą przemocy. Może to zrobić ktoś z zewnątrz, kogo niepokoi to, co dzieje się w jej bliskim otoczeniu.

Zgłoszenie przez kogoś z zewnątrz ma duże znaczenie, bo osoba będąca ofiarą przemocy często boi się powiadomić odpowiednie służby. Lęk, wstyd i obawa przed zaostrzeniem konfliktu potrafią zablokować decyzję o krokach prawnych. Sygnał od świadka daje realną szansę na rozpoczęcie procedury bez narażania pokrzywdzonej na bezpośrednie spotkanie ze sprawcą w pierwszym etapie.

Co daje Niebieska Karta: części A i B oraz pomoc w sądzie

Niebieska Karta dzieli się na dwie części: A i B. Niebieska Karta A to proces, który jest w pewnym sensie obserwacją przez odpowiednie służby domu, w którym dochodzi do przemocy. Polega na regularnym sprawdzaniu sytuacji w rodzinie dysfunkcyjnej (takiej, w której pojawia się krzywdzenie) podczas wizyt domowych. W jej ramach powstaje też plan pomocowy dla osoby pokrzywdzonej.

Po przygotowaniu planu zakłada się Niebieską Kartę B, czyli pisemny opis całej sytuacji. Osoba, która jest ofiarą przemocy, zostaje włączona do programu pomocy. Uczestniczą w nim:

  • gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych,
  • Policja,
  • oświata,
  • ochrona zdrowia.

Jeśli przemoc nie zniknie, bardzo ważna jest też separacja od sprawcy (odseparowanie, czyli oddzielne zamieszkanie i brak kontaktu).

Założenie Niebieskiej Karty stanowi również istotny dowód w sprawie rozwodowej i w przypadku separacji. Umożliwia szybsze orzeczenie zakazu zbliżania się sprawcy do osoby pokrzywdzonej. Dokumentację zebraną w ramach procedury Niebieskiej Karty sąd może wykorzystać jako materiał dowodowy potwierdzający przemoc psychiczną w związku. Przyspiesza to postępowanie i zwiększa szanse na uzyskanie ochrony prawnej.

Jak założyć Niebieską Kartę krok po kroku

Jeśli jesteś ofiarą przemocy lub znasz kogoś, kto nią jest, założenie Niebieskiej Karty jest najlepszym, co możesz zrobić. Dasz w ten sposób sygnał o swojej sytuacji osobom, które mają doświadczenie w tego typu sprawach. Będziesz też mieć poczucie, że nie jesteś sam / sama.

Procedurę uruchomisz w kilku krokach:

  1. Zgłoś sprawę funkcjonariuszowi Policji. On pomoże Ci założyć Niebieską Kartę.
  2. Możesz też zwrócić się do innej instytucji. Pomagają Ośrodki Kryzysowe lub poradnie psychologiczne, a także Ośrodki Pomocy Społecznej.
  3. Opisz swoją sytuację pracownikowi. Zatrudnione tam osoby są przeszkolone w rozpoznawaniu symptomów przemocy domowej, w tym jej odmiany ekonomicznej w rodzinie (ograniczania dostępu do pieniędzy), która często pozostaje niezauważona przez otoczenie.

Jeśli nie jesteś pewna / pewien, gdzie się udać, ale czujesz, że potrzebujesz pomocy, zadzwoń na infolinię Centrum Kryzysowego. Dyżurujący tam psychologowie doradzą Ci, wysłuchają i pomogą podjąć kroki, które poprowadzą ku poprawie Twojego życia. Rozmowa ze specjalistą pomaga też przełamać wewnętrzne bariery i ułatwia decyzję o zgłoszeniu przemocy odpowiednim służbom.